reactiviteit

Het Look at That-spel voor reactieve honden

Het look at that-spel leert je reactieve hond rustig naar een trigger kijken en dan naar jou. Het stappenplan, uitgelegd zonder rukken of straf.

DoggoPlan-coaches7 min lezen

Onderdeel van Reactieve hond trainen: rustig langs andere honden lopen

Je hond ziet een andere hond, een fietser, of iemand met een hoed op, en binnen een tel is hij vertrokken: blaffen, trekken, uitvallen. Je zou willen dat hij gewoon even kon kijken, dat te registreren, en dan weer verder lopen. Dat is precies wat het look at that-spel leert. Geen truc om het blaffen te onderdrukken, maar een oefening die je hond een nieuwe, rustige gewoonte aanleert: trigger zien, naar jou kijken, en door.

Je hond doet dit niet om je dwars te zitten. Hij reageert zo omdat hij nog geen andere strategie heeft. Het look at that-spel geeft hem die strategie, stap voor stap, zonder rukken aan de lijn en zonder straf.

In deze gids lees je wat het look at that-spel precies is, waarom het zo goed werkt bij een reactieve hond, en hoe je het vandaag nog kunt beginnen te oefenen.

Wat is het look at that-spel?

Het look at that-spel, vaak afgekort tot LAT, is een oefening ontwikkeld door de Amerikaanse trainer Leslie McDevitt binnen haar Control Unleashed-methode. Het idee is verrassend simpel: in plaats van je hond af te leiden van de trigger of hem er juist ver bij weg te houden, leer je hem om er bewust naar te kijken, en daarna zelf de keuze te maken om weer naar jou te kijken.

Die twee stappen samen, kijken en teruggaan naar jou, worden beloond. Zo verandert er iets fundamenteels in hoe je hond een trigger ervaart. Een andere hond, een fietser of een vreemde wordt niet langer het startschot voor paniek, maar het startsein voor een spelletje dat hij kent en waar hij goed in is.

Het mooie is dat je hond hierbij niet moet doen alsof de trigger er niet is. Hij mag hem juist wel zien. Dat is precies waarom dit spel zo goed werkt bij reactieve honden: wegkijken of negeren vraagt je hond om iets te doen wat tegen zijn instinct ingaat. Bewust kijken en dan zelf teruggaan, voelt voor hem veel natuurlijker.

Waarom dit spel werkt bij een reactieve hond

Bij een reactieve hond draait bijna alles om de drempel, de afstand waarop hij een trigger wel opmerkt maar nog rustig kan blijven. Boven die drempel schiet hij in de stress en leert hij niets, behalve dat de trigger inderdaad iets om bang voor te zijn was. Onder de drempel kan zijn brein wel nieuwe verbanden leggen. Wil je dit principe eerst helemaal doorgronden, lees dan de gids over onder de drempel werken bij honden.

Het look at that-spel maakt dat principe concreet en oefenbaar. Elke keer dat je hond de trigger ziet, rustig blijft en dan naar jou kijkt voor zijn beloning, herschrijft zich een klein stukje van het verband in zijn hoofd. Trigger in zicht betekende vroeger gevaar of frustratie. Nu betekent het: kijken, en dan gebeurt er iets fijns bij jou.

Er gebeurt hier nog iets anders, dat vaak onderschat wordt. Je hond leert een concreet gedrag om op terug te vallen zodra hij iets spannends ziet. Zonder dat gedrag blijft er maar één uitweg over als de spanning oploopt: blaffen of uitvallen. Met het look at that-spel heeft hij een alternatief dat hij al honderd keer succesvol heeft geoefend. Dat alternatief wint het steeds vaker van de oude reactie.

Wat je nodig hebt

Houd het simpel, dit spel vraagt geen speciale spullen.

  • Hapjes die er echt toe doen. Kleine stukjes kip, kaas of worst werken beter dan gewone brokken, zeker buiten waar de concurrentie van prikkels groot is.
  • Een lange lijn. Zo kun je makkelijk afstand houden en je hond de ruimte geven om zelf te kiezen.
  • Geduld voor korte sessies. Vijf tot tien minuten is genoeg. Langer werkt vaak averechts, omdat vermoeidheid de drempel verlaagt.
  • Een woordje als cue. "Kijk" werkt prima, maar elk kort, rustig woord dat je consequent gebruikt is goed.

Het stappenplan, stap voor stap

  1. Leer de cue binnen, zonder trigger. Begin in een rustige kamer, zonder afleiding. Zeg "kijk" en wijs naar iets neutraals, bijvoorbeeld een deurklink of een boek op de tafel. Kijkt je hond ernaar, zeg dan meteen "ja" en geef een hapje. Herhaal dit tien tot vijftien keer, tot hij het patroon door heeft: iets bekijken en teruggaan naar jou levert iets op. Dit stukje overslaan is verleidelijk, maar het is precies wat de rest makkelijker maakt.

  2. Zoek de drempelafstand bij de echte trigger. Ga naar buiten met je hond en zoek de afstand waarop hij de trigger, bijvoorbeeld een andere hond, opmerkt maar nog rustig blijft en een hapje aanneemt. Neemt hij het hapje niet aan, dan sta je te dichtbij. Lees meer over dat signaal in de gids over een reactieve hond die geen snoepjes aanneemt. Loop dan gewoon verder weg tot hij weer wel eet.

  3. Markeer en beloon elke blik. Op deze veilige afstand hoef je nog niet actief "kijk" te vragen. Wacht simpelweg tot je hond zelf naar de trigger kijkt en daarna weer naar jou. Precies op dat moment zeg je "ja" en geef je het hapje. Je beloont dus het patroon dat hij toch al laat zien, en versterkt het daarmee.

  4. Voeg de cue "kijk" toe aan de echte situatie. Lukt stap 3 een paar keer achter elkaar goed, dan mag je het woordje "kijk" eraan koppelen op het moment dat hij toch al aan het kijken is. Na genoeg herhalingen kun je het ook proactief vragen, net voordat de trigger goed in beeld komt.

  5. Verklein de afstand en wissel van trigger. Gaat het op deze afstand moeiteloos, dan mag je een klein stukje dichterbij. Ga daarna ook oefenen met andere triggers: fietsers, joggers, onbekende mensen. Begin bij elke nieuwe trigger weer op een ruime afstand, ook als het bij de vorige trigger al goed ging. Elke situatie is voor je hond weer nieuw.

Als het misgaat

Soms schiet je hond ondanks alles toch uit, hij blaft, trekt, of negeert je cue helemaal. Geen ramp. Dat betekent gewoon dat je te dichtbij stond, of dat er iets anders meespeelde, zoals vermoeidheid of een tweede trigger die je niet had gezien. Maak rustig afstand, laat hem tot rust komen, en oefen de volgende keer weer op een grotere afstand. Straf hem nooit voor het uitvallen, dat maakt de trigger juist enger. Ga gewoon een stap terug en bouw opnieuw op.

Waar je dit spel voor kunt inzetten

Het mooie aan het look at that-spel is dat het niet gebonden is aan één type trigger. Zodra je hond het patroon snapt, kun je het inzetten bij vrijwel elke situatie waarin hij overreageert: andere honden onderweg, een fietser die passeert, een onbekende die de stoep op komt, of geluiden die hem normaal op scherp zetten. Herken je vooral het blaffen naar soortgenoten, dan is de gids over een hond die blaft naar andere honden een goede aanvulling. Gaat het bij jouw hond meer om trekken en uitvallen aan de lijn in het algemeen, lees dan ook waarom valt mijn hond uit aan de lijn.

Blijf oefenen

Het look at that-spel is geen truc die in een middag beklijft. De eerste sessies gaan misschien wat houterig, en dat is normaal. Oefen dagelijks kort, vier of vijf sessies van vijf minuten verspreid over de week doen meer dan één lange zondagmiddagsessie. Reken op weken voordat het patroon echt vanzelf gaat, en op maanden voordat je het merkt in het dagelijkse wandelgedrag.

Wil je dit spel plaatsen binnen de bredere aanpak voor een reactieve hond, met alles over drempels, tegenconditionering en kleine winsten stapelen? Lees dan de pillar over een reactieve hond trainen.

En als je liever een compleet plan hebt dat al rekening houdt met de specifieke triggers van jouw hond, doe dan de gratis quiz. Je hoeft dit niet allemaal zelf uit te puzzelen.

Dit is trainingsadvies, geen diergeneeskundig of medisch advies. Is de reactie heftig of komt die plotseling, of is er sprake van grommen, happen of bijtrisico? Schakel dan je dierenarts of een gekwalificeerde, dwangvrije gedragsdeskundige in.